Nieuwe cd Black Prairie - Feast Of The Hunters' Moon

Twee weken is het album nu uit. En het is een heel apart album en zal veel mensen bij een eerste luistersessie wellicht afstoten. Maar na enkele malen luisteren dringt de schoonheid van de composities bij mij in ieder geval door tot het diepste van de ziel. Het is geen makkelijk in het gehoor liggend country album, dat zeker niet. Af en toe deed het me wat denken aan het latere werk van Talk Talk (Spirit Of Eden). Maar dat geldt ook weer niet voor alle tracks. Country (bluegrass eigenlijk), folk en klezmer (en dan met name Oost Europese) zijn de hoofdingrediënten van deze voornamelijk instrumentale dis. Maar wie geen angst heeft voor muziek die afwijkt van de geëffende paden zou zeker eens moeten luisteren naar het album. En als ik zeg “luisteren” dan bedoel ik ook luisteren en niet het op de achtergrond aan hebben staan van de muziek tijden het uitvoeren van welke andere activiteit dan ook. Luisteren en dan bij voorkeur met de ogen dicht. Bij mij kwamen de meest fantastische Schotse en Ierse landschappen langs. Maar dat zal ongetwijfeld voor een ieder verschillend zijn. Maar mooi zullen de beelden zijn. Net als de muziek.