De nieuwe cd Freight Train van Alan Jackson is een dag of drie uit en hier en daar kan je al wat lezen over dit album. Hier vind je een recensie en hier kan je een interview lezen met Jackson over het album.
Wat is mijn menig over de cd? Ja, het is allemaal niet vernieuwend en Alan trekt zich weinig aan van de progressie die countrymuziek de laatste jaren heeft gemaakt. Maar je kan je afvragen of de fans van Alan, er van uitgaande dat de cd daarvoor is gemaakt, zitten te wachten op vernieuwing. Het is meer van hetzelfde maar dat betekent wel kwaliteit en er staan enkele beauties op het album: It’s Just That Way kennen we natuurlijk, Every Now And Then is ook een prachtsong en Taillights Blue, Big Green Eyes en After 17 vind ik ook songs die je gevoel op een prettige manier aanspreken.
Hard Hat And A Hammer en Freight Train zijn uptempo en heerlijke songs.
Maar I Could Get Used To This Lovin’ Thing, Till The End (het duet met Lee Ann Womack), That’s Where I Belong, True Love Is A Golden Ring en The Best Keeps Getting Better doen me persoonlijk weinig.
Ik vind het een album met goede en mooie songs maar ook met enkele tracks die ik niet snel nog eens zal beluisteren. Maar dat komt waarschijnlijk omdat ik meer hou van de modernere, ook wel new country genoemde, stroming van deze typisch Amerikaanse muziek. En daar is Alan Jackson (nog) geen exponent van. En dat is zijn goed recht natuurlijk. De echte Jackson fans zullen zich wederom goed kunnen identificeren met de teksten en zeker geen miskoop doen met dit Freight Train.
Loading ...
Volg USCM op Twitter
Sorry, het reactieformulier is momenteel gesloten.